تربیت کودک

شیوه رفتار با کودک دبستانی

شیوه رفتار با کودک دبستانی

به عقیده فعالان در زمینه آموزش، دوران دبستان یکی از دوره های مهم آموزشی است زیرا دانش آموز باید از محیط گرم و بدون استرس و آغوش گرم والدین وارد محیطی دارای نظم و برنامه و مملو از افراد مختلف شود.

پس نباید از هیچ گونه سرمایه گذاری در زمینه تعلیم و تربیت در این دوره که شخصیت اصلی کودک شکل می گیرد، کوتاهی کرد.
در این دوره کودک از محیط گرم خانواده که فقط شامل پدر و مادر و خواهر و برادر است جدا شده و وارد محیطی می شود که باید با افراد دیگر تعامل نموده و در کنار آنها زندگی نماید. اگر کودکی در دوران قبل از مدرسه دارای مشکلاتی از جمله کم رویی و یا خجالتی بودن و حتی آزار و اذیت دیگران همراه بوده است در دوران دبستان هم ممکن است با این مشکلات مواجه باشد. معلمان و خانواده باید آگاه باشند که طریقه برخورد با این مشکلات بسیار مهم است. زیرا حتی یک برخورد اشتباه کوچک می تواند باعث افزایش مشکل شود و یا حتی آن را دوچندان نماید. باید سعی شود با این گونه کودکان به درستی و با آگاهی برخورد شود. پدر و مادر باید یک تصویر درست و مناسب از محیط مدرسه به فرزند خود بدهند تا او با یک دید مثبت وارد محیط مدرسه شود. قطعا تفاوت بسیاری وجود دارد بین کودکی که پدر ومادر به او گفته اند مدرسه محیطی برای آموزش، پیشرفت، ورزش کردن و پیدا کردن دوستان جدید است با والدینی که به فرزندان خود گفته اند به مدرسه بروی تا آدم شوی و یا از شر سروصداهایت راحت شوم. یک برخورد عاطفی درست در روزهای اولیه مدرسه بسیار در روحیه کودک تاثیرگذار است که باعث اثر گذاری بلند مدت در ذهن کودک می شود. پدر و مادر باید سعی کنند در مورد عملکرد فرزندشان به خصوص در موارد ارزش یابی به خوبی رفتار کنند. در مورد نمره باید با دقت عمل کرد چون آنچه از خود نمره بیشتر برای کودک اهمیت دارد نوع برخورد والدین با آن ها می باشد. مثلا اگر کودک در یک درس نمره 19 گرفته باشد و واکنش والدین به این نمره جملاتی مانند چرا 19گرفتی و یا تو همیشه باید 20 بگیری باشد بسیار در روحیه او تاثیر منفی می گذارد و باعث شکنندگی او می گردد، پس در این موقع لازم است که کودک به خاطر همان نمره مورد تشویق قرار بگیرد. اگر متوجه شویم فرزندمان دوست پیدا کرده است لازم نیست از او پرس و جو کنیم که آیا آن ها دوستان خوبی هستند و یا خیر.
زیرا این کار کودکان را دچار بدبینی و آنها را در انتخاب هایشان دچار تردید می کند و صداقت ذاتی آنها را خدشه دار می نماید. پدر و مادر باید سعی کنند بین خانه و مدرسه تعامل ایجاد کنند. اگر پدر و مادر مطالبی که کودک در مدرسه آموخته است به انتقاد بگیرند آنگاه کودکان خود را بین معلم و پدر و مادر قرار می هند که در این گونه مواقع ممکن است کودک به دلیل علاقه به پدر و مادر به حرف معلم اهمیت ندهد و البته عکس این موضوع هم کاملا صادق است پس هیچ گاه نباید اجازه دهیم کودکمان بر سر دوراهی معلم و والدین قرار بگیرد وباید سعی کنیم با بعضی مشکلات نامطلوب به درستی برخورد نماییم.

یکی از مشکلات مطرح شده از طرف مدرسه این است که بسیاری از والدین در جلسه اولیا و مربیان شرکت نمی کنند و آن را بی اهمیت می دانند.
کودکان بسیار مشتاق هستند تا پدر و مادر خود را در مدرسه ببینند و این باعث ایجاد حس غرور و اعتماد به نفس در آن ها خواهد شد و در صورت عدم حضور والدین کودک به محض بازگشت به خانه از والدین خود دلیل نیامدن آن ها را سوال خواهد کرد و اگر مادر در جواب بگوید که مثلا به خرید رفته است کودک این حس را به دست خواهد آورد که خرید از او و مدرسه اش دارای ارزش بیشتری است، بنابراین مدرسه و تحصیل برای کودک بی اهمیت می گردد. اما اگر اولیاء خود را موظف بدانند هر موقع که لازم باشد در مدرسه حضور پیدا کند برای کودک این امر مهم جلوه خواهد نمود.
مدیران مدارس باید سعی کنند جلسات مدرسه به گونه ای برگزار شود که والدین احساس نکنند که زمان خود را اتلاف کرده اند چون پدر و مادر با تعامل زیاد با مسئولین مدرسه می توانند خصوصیات اخلاقی فرزند خود را به آن ها منتقل نمایند و آن ها را در امر آموزش یاری کنند.
بعض از والدین تصور می کنند پس از فرستادن فرزند خود به مدرسه دیگر وظیفه ای در قبال تعلیم و تربیت فرند خود ندارند در صورتی که کار تربیت تازه شروع شده است. آن ها باید بیاموزند که چگونه با یک کودک دبستانی برخورد کنند. به مراتب دیده شده است که چگونه زحمات یک معلم با دانش و آگاه به دلیل این که پدر و مادر در منزل نحوه ی برخورد با یک کودک مدرسه ای را فرا نگرفته بودند از بین رفته است.

 همه والدین می خواهند فرزندی خوب و کامل تربیت کنند ولی گاه در این مسیر دچار اشتباهاتی می شوند مثلا پدر و مادری برای این که سعی کنند فرزند خود را به درس خواندن تشویق نمایند شروع به مقایسه او با دیگر کودکان می کنند. اینجا کودک نه تنها ناراحت می شود حتی حس حسادت در او نیز ایجاد می گردد. پدر و مادر گاهی با اهمیت ندادن به یک نمره و یا یک فعالیت کودک مانع بروز استعدادهای دیگر کودکشان می شوند و با این که ممکن است به روی خود نیاورند ولی بسیار ناراحت می شوند.

والدین نباید کودک را وسیله ای برای رسیدن به آرزوهای خود کنند و باید از او در حد خودش انتظار داشته باشند. برای این که کودک به خوبی پیشرفت کند باید او را فقط با خودش مقایسه نمایند مثلا اگر همیشه در درس ریاضی نمرات کمی گرفته است هنگامی که پیشرفتی در این درس داشت حتما تشویق شود.
متاسفانه بعضی از معلمان فقط به کودکان با نمرات بالاتر توجه می کنند و آن ها را مورد تشویق قرار می دهند در حالی که کودکی که تا دیروز نمرات پایین می گرفته اگر امروز نمره بالایی گرفته است هم باید مورد تشویق قرار بگیرد. فراموش نکنید هرگز شاگرد اول ها را بت و الگو نکنید ممکن است کودکی در زمینه هوشی و چند فاکتور دیگر ضعیف تر باشد ولی قطعا او نیز دارای توانایی و استعدادهای خاص خود است که باید سعی شود این استعدادها تقویت و تربیت شود.

 همیشه به یاد داشته باشید که مهم ترین و اصلی ترین معلم کودکان که در تمام طول زندگی همراه آن ها خواهند بود پدر و مادر هستند.

چند نکته برای والدینی که فرزند دبستانی دارند :
1. بچه ها در دوران مدرسه به بازی های کودکانه احتیاج دارند آن ها را از این بازی ها منع نکنید.
2. اگر فرزندانمان در مدرسه دوستانی انتخاب می کند سعی نکنیم آن ها را با دانش و تجربه خود بسنجیم و فرزندانمان را از دوستی با آنها منع نماییم.
3. از کودکانمان چیزی بیشتر از آنچه معلم از او خواسته است را نخواهیم با این کار هوش او را محدود می کنیم و همچنین برای کودک یادگرفتن مطلبی که قبلا آموخته است تکراری و کسل کننده خواهد بود.
4.کودکانمان را با تفکرات بزرگسالانه خود مقایسه نکنیم و با دعوا و فریاد او را از خواسته های منطقی خودش دور نکنیم.
5. کودک را محدود نکنیم. او نیار به حس استقلال دارد برای او محیطی را فراهم کنید تا استعداهای خود را بروز دهد.
6. به خاطر درس و مدرسه برنامه های تفریحی از جمله پارک و گردش را لغو نکنید زیرا او تصور خواهد کرد که درس و مدرسه مانعی برای بازی و تفریح او است.
7. سوالات زیاد کودکان باعث رشد فکری آن ها می شود پس به سوالات کودک به ارامی و با حوصله پاسخ دهید.
8. کودک باید یاد بگیرد خیلی از مسائل را خودش حل کند پس هنگام دفاع و پشتیبانی از او مراقب باشید زیرا تکرار این موضوع حس اعتماد به نفس را در او کاهش می دهد.
9. با گرفتن نمره ای کم به او حس تنبل و خنگ بودن را القا نکنیم بلکه باید سعی کنیم با روش های آموزشی مناسب او را آموزش دهیم. 
10. برای این که کودک یاد بگیرد بدون اجازه به سراغ وسیله فرد دیگری نرود هرگز در وسائل او جستجو نکنید و حتی اگر نمره ای دارد که نمی خواهد شما ببینید اول از او اجازه بگیرید بعد به سراغ کیف او بروید.
11. همیشه به فرزندان خود اعتماد داشته باشید.
12. نظرات پدر و مادر باید همیشه در تعامل با یکدیگر باشد مثلا اگر در زمینه ای مادر فرند را در آغوش بگیرد ولی پدر او را تنبیه کند فرزند دچار دوگانگی می شود که آیا این کار او نیازمند محبت بود یا تنبیه.



 

خوانده شده 589 بار آخرین ویرایش در شنبه, 18 دی 1395 ساعت 10:20
نظرات کاربراننظر خود را وارد کنید
میانگین نظرات کاربران
  • کاربردی (0.0/10)
  • مفید (0.0/10)
نظر خود را وارد کنید
  • /10
    کاربردی
  • /10
    مفید
این مورد را ارزیابی کنید
(34 رای‌ها)

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه پرنت یار از آخرین اخبار و مقالات سایت از طریق خبرنامه ایمیل مطلع شوید

اطلاعات تماس

تلفن : 88259134-021
پست الکترونیکی: info@parentyar.com


جهت درخواست تبلیغ با ایمیل

ads@parentyar.com

یا تلفن شرکت تماس بگیرید

آگاهی از تعرفه ها