تربیت کودک

لجبازی در کودکان

لجبازی در کودکان

کودک برای ایجاد هویت و کسب استقلال برای خودش، به طور طبیعی درسنین 3-2 سالگی رفتار منفی گرانه از خود نشان می دهد.
آن ها اکثرا تو این سن میگویند نه، خودم، خودم می تونم و ... . این ویژگی رشدی همزمان با شکل گیری "من" در کودک به وجود می آید و در سنین بالاتر به مرور زمان کمرنگ خواهد شد. توجه کودک در این مرحله فقط به خودش است و می خواهد خودش را کشف کند. لجبازی در حقیقت برچسبی است که دیگران به کودک می زنند. چیزی که ما تحت عنوان لجبازی کودکان می شناسیم عبارت است از نافرمانی کودک از دستورات پدر و مادر، سرپیچی از درخواستهایی که حتی ممکن است مورد علاقه خود کودک نیز باشد، آسیب رساندن به خود، گریه کردن، فریاد کشیدن، ناسزا گفتن، خودداری از غذا خوردن و شکستن وسایل، بی نظمی و... . کودکان در این سنین نسبت به چیزی که می خواهند با جدیت پافشاری می کنند. اما چیزی که والدین باید بدانند این است که اگرچه کودکشان جدیت به خرج می دهد و موجب ناراحتی آنها می گردد اما او آماده تغییر عقیده نیست.
لجبازی که در حدود سنین 3-6 سالگی بروز می کند از ویژگی های رشدی بچه ها محسوب می شود و اختلال نیست. والدین با کمی خلاقیت و ابتکار می توانند بدون نگرانی و عصبانیت راه حل های مناسبی را برای برخورد با کودکان خود در زمینه های رفتاری مختلف پیدا نمایند. با استفاده از روش های ساده در عین حال سرگرم کننده می توان کودک لجباز را آرام نموده و برای چند دقیقه هم که شده او را وادار به همکاری نمود. معمولا کودکان 3-4 ساله کمی ناسازگاری می کنند مخصوصا هنگامی که پدر و مادرشان با جدیت چیزی از آن ها می خواهند. دلیلشم این است که می خواهند استقلال خود را نشان دهند. حرف زدن در این مورد با آنها فایده ای ندارد. برای مطیع کردن کودکان نباید فریاد زد و یا آنها را تهدید نمود.

رفتار والدین با کودک:
 وقتی والدین کودک را اصرار به انجام عملی برخلاف میلش می نمایند، لجبازی او آغاز می شود. گاها توجه بیش از حد والدین به رفتارهای نامناسب کودکشان سبب تقویت رفتارهای نادرست کودکشان می گردد. گاهی لجبازی های کودکان ناشی از بی صبری های کودکان می باشد و گاهی وقت ها نیز دلیل لجبازی آنها این است که والدین در برابر لجبازی های آنها رفتار ثابتی نشان نمی دهند. مثلاٌ یک روز هیچ عکس العملی نشان نمی دهند و روز دیگر از کودکشان می خواهند مطابق با خواسته آنها رفتار نماید. اگر همیشه با کودکان رفتار ثابتی داشته باشیم کمتر لجبازی خواهند کرد.
                          
نیازهای شدید کودک:
گاهی نیازهای شدید کودکان باعث بهانه گیری و لجبازی او می گردد. برای نمونه کودکی که در اثر خستگی شدید به استراحت نیاز دارد و یا به علت تحمل دردهای شدید به آرامش نیاز دارد، بهانه گیر می شود.

به دنیا آمدن فرزند جدید در خانه:
هنگامی که کودک جدیدی در خانه به دنیا می آید بخش مهمی از توجه و حمایت والدین به او اختصاص داده خواهد شد، در این هنگام حسادت کودک اول شما تحریک خواهد شد که خود عامل مهمی برای لجبازی کودکان می باشد.
عوامل دیگری مثل ناکامی، احساس سرکوبی شدید، پروا نداشتن کودک از والدینش، عدم ارضای خواسته های به جای کودک و میل به سلطه گری از دیگر عوامل لجبازی در کودکان می باشد.

عدم توجه به کودک:
وقتی کودکی مورد بی توجهی والدین قرار می گیرد از طریق منفی کاری و لجبازی سعی به جلب توجه دیگران می نماید. مثلا جلوی تلویزیون می ایستد، هنگام صحبت کردن دیگران داد و بیداد راه می اندازد و موقع غذا خوردن از سر سفره بلند می شود. والدین هنگام مشاهده ی چنین رفتارهایی با بحث های طولانی، خواهش و یا حتی تنبیه به رفتار منفی کودک توجه می نمایند. بنابراین به تدریج کودک یاد می گیرد که برای به دست آوردن توجه دست به این رفتارها بزند. سعی کنید با بازی کردن با او، صحبت کردن و ... به کودکتان توجه نمایید. او را از نوازش و مهر مادری محروم نکنید که باعث بهانه گیری و لجبازی خواهد شد.

راه حل:
زمانی را در نظر بگیرید که می خواهید دندان های فرزندانتان را مسواک بزنید ولی اصلا دهانش را باز نمی کند یا مثلا در موقع ناخن گرفتن بی قراری می کند و یا دیرتان شده است ولی کودکتان از پارک و تاب بازی دل نمی کند. با کمی خلاقیت و حوصله می توانید حواس کودکتان را به کار مورد نظرتان جلب نمایید. به کارگیری روش های زیر به شما کمک خواهد نمود:

- کودکتان را بخندانید، مثلا زمانی که دارو نمی خورد، خنداندن بهترین روش است. وقتی که کودکان می خندند، نه تنها فکرشان جای دیگر مشغول نیست بلکه دهانشان نیز کاملا باز است و به راحتی دارو را میتوانید به او بخورانید.

- خاطرات دوران کودکی خود را برایش تعرف نمایید؛ برایش داستان بگویید حتی اگر داستان ساختگی یا تخیلی باشد.

- آهنگین و موزون صحبت کنید؛ با لحنی موزون هنگام خواب می توانید فرزندتان را به مسواک زدن و لباس خواب پوشیدن تشویق نمایید. یا می توانید آهنگی را بخوانید و عمدا یک یا دو کلمه را اشتباه تلفظ نمایید. با این کار حواس کودک به اشتباه شما بیشتر از مسواک زدن جلب خواهد شد.

- تغییر صدا بدهید؛ صدایتان را تغییر داده و برای کودکتان داستان های جالب تعریف نمایید. مثل صحبت کردن پیرزن بی دندان، صحبت کردن با لهجه های مختلف، حرف زدن بچه گانه و یا هر تقلید صدایی که از دست شما بر می آید.

- به او رازی را بگویید؛ زمانی که عجله دارید و کودکتان سوار ماشین نمی شود، در گوشش بگویید "می خواهم یک راز خیلی مهم را به تو بگویم. می خواهی بدانی؟ " وقتی که او با سر بله گفت او را بغل کرده و در ماشین بنشانید. سپس برایش چیزهای جالب تعریف کنید.

- روی نکات مثبت تاکید نمایید؛ مثلا وقتی از انجام کاری متنفر است تعرف و تمجید کردن از او چاره کار شماست. مثلا اگر در حمام در مقابل شامپو زدن موهایش مقاومت می کند بگویید هر وقت که سرت را با شامپو می شویی، موهایت بسیار براق و زیبا به نظر می رسند، بعد از گفتن این جمله شامپو کف دستتان ریخته و آرام آرام آن را روی سر کودکتان بمالید.

با این روش های تربیتی به فرزندانمان بیشتر نزدیک می شویم و با اصول و تدابیر تربیتی مناسب و به جایی که استفاده می کنیم بزرگسالی خوبی را برای آنان رقم خواهیم زد.
خوانده شده 613 بار آخرین ویرایش در چهارشنبه, 10 آذر 1395 ساعت 23:32
نظرات کاربراننظر خود را وارد کنید
میانگین نظرات کاربران
  • کاربردی (0.0/10)
  • مفید (0.0/10)
نظر خود را وارد کنید
  • /10
    کاربردی
  • /10
    مفید
این مورد را ارزیابی کنید
(62 رای‌ها)

خبرنامه

با عضویت در خبرنامه پرنت یار از آخرین اخبار و مقالات سایت از طریق خبرنامه ایمیل مطلع شوید

اطلاعات تماس

تلفن : 88259134-021
پست الکترونیکی: info@parentyar.com


جهت درخواست تبلیغ با ایمیل

ads@parentyar.com

یا تلفن شرکت تماس بگیرید

آگاهی از تعرفه ها